Fizyczne poczucie własnego "ja"
Fizyczne poczucie własnego ja rozpoczyna się już w pierwszym roku życia dziecka. Dzieje się tak przede wszystkim dzięki jego działaniu. Im bardziej niezawodna jest reakcja otoczenia na poczynania dziecka, tym łatwiej dojdzie ono do odkrycia, ze samo ja powoduje. Poczucie to jest jądrem, wokół którego kształtuje się jego dalsza jego świadomość. Dla dziecka poczucie własnej sprawności, możliwości osiągnięcia czegoś, jest prawdopodobnie bardzo istotne w procesie powstawania samoświadomości. Budzenia się samoświadomości nie można jednak u dziecka tylko nabywanym doświadczeniom. Ważne jest także neurologiczne dojrzewanie neurologiczne dojrzewanie możliwości dziecka. Na przykład mózg dziecka musi być zdolny do zapamiętywania uprzednich wydarzeń oraz do ich przewidywania. Jest to możliwe jedynie wtedy, gdy w mózgu istnieje pewna liczba neurologicznych połączeń. Dopiero wówczas można mówić o własnym "ja". Jest to pomost, który łączy przeszłość z przyszłością. Neurologiczne dojrzewanie jest procesem stopniowym, w którym uczucie własnego ja powstaje zupełnie nagle oraz niespodziewanie. Można to porównać do kwiatu wyrysowanego przez mróz na szybie. Pojawia się on zupełnie nagle, ale poprzedzone to jest procesem oziębiania się ziemi.